Lucia Bru

The Universe Seems to Be Geometry

Zaal 6

Lucia Bru (Brussel BE 1970)

Het universum lijkt geometrie te zijn

In de oudheid geloofde Pythagoras dat de werkelijkheid gegrondvest is in wiskundige verhoudingen en dat getallen de sleutel vormen tot het begrijpen van de kosmos. In onze tijd spreekt natuurkundige Max Tegmark zelfs van een universum dat niet alleen wiskundig beschreven kán worden maar dat in zijn wezen een wiskundige structuur is.

In vele niet-westerse tradities is geometrie (of meetkunde) veel meer dan een rationele taal. Daar vormt het een symbolische brug tussen het materiële en het kosmische. Daar wordt het niet alleen voor tempelarchitectuur of kunstobjecten gebruikt maar ook bij rituelen van contemplatie en verstilling. Als beeld van het oneindige en als wegwijzer naar verlichting. Bepaalde vormen resoneren met begrippen als eenheid, harmonie, en het eeuwige.

Ook voor Lucia Bru is geometrie niet een strak raster van regels maar een voelbare kracht – een fluïde ordening die de structuur van het universum en de onzichtbare krachten daarbinnen tastbaar probeert te maken.

Bru creëert fijnzinnige sculpturale installaties waarin materiaal en vorm een eigen taal spreken. Met porselein, papier, glas en andere fragiele media onderzoekt ze hoe iets schijnbaar broos toch stand houdt, hoe het zachte het harde imiteert, hoe het afwezige voelbaar wordt. Haar installaties vormen landschappen van licht en schaduw, waarin aanwezigheid en leegte met elkaar dansen.

Haar werk is voor het eerst in Nederland te zien. Voor Museum EICAS maakte Lucia Bru een selectie die niet alleen een dialoog aangaat met het werk van Paul Van Hoeydonck maar ook een nieuwe dimensie toevoegt – een dimensie die de perceptie van ruimte, materiaal en betekenis opent en verrijkt.

Zie ook De Volkskrant over deze tentoonstelling.

Met dank aan

• Axel Vervoordt Gallery, Antwerpen

Te zien in de tentoonstelling 06