apcremerbact
aphondcremer

davidkremers

davidkremers – op zijn verzoek schrijven we zijn naam en werk in kleine letters – is een gevestigde hedendaagse conceptkunstenaar uit de Verenigde Staten. Geboren in Denver in 1960 groeit hij op in een familie van wetenschappers en brengt veel tijd door in het omliggende berglandschap van Colorado. De grootsheid van die natuur wakkert zijn fascinatie aan voor de aarde als supra-organisme: een gemeenschap van synergetisch op elkaar inwerkende organismen.

Kunst en wetenschap

davidkremers streeft ernaar zijn kunstenaarschap als een ware homo universalis in te vullen. Behalve artistieke vaardigheden ontwikkelen, wil hij de natuurwetten begrijpen. Een bekende uitspraak van kremers is: 'ik moet kunnen zien, maar ook kunnen inzien’. kremers stelt dat wanneer autonome kunstenaars fundamentele levensvragen kunnen stellen in relatie tot wetenschappelijke ontdekkingen, ze hun maatschappelijke functie terug hebben. Zijn hoge ambitieniveau leidt tot de eervolle aanstelling als ‘Distinguished Conceptual Artist in Biology’ – bij het California Institute of Technology (Caltech): een van de meest prestigieuze technische universiteiten ter wereld.

Biotechniek als artistiek instrument

In zijn artistieke en conceptuele vormgeving gebruikt kremers zijn biotechnologische kennis en vaardigheden. Via zijn werk wil hij de duiding van wetenschappelijke ontdekkingen inzichtelijker maken, door de ogen van wetenschappers – die zich richten op getallen en feiten – te openen voor verbeelding en verwondering. Daarbij maakt hij gebruik van technieken uit de schilderkunst. davidkremers: ‘Kunstenaars denken nu eenmaal in creatieve termen en precies dat heeft de wetenschap nodig als ze op haar eigen grenzen stuit.’

Schoonheid

Het werk van davidkremers is vloeiend, organisch en dynamisch, in materiaal, beelddrager, handschrift, vorm en inhoud. Naast bewustwording wil davidkremers de schoonheid van wetenschap tonen. Schoonheid is volgens hem het meest wezenlijke element van onze beschaving. Het openbaart zich ‘als we een plek in ons bewustzijn bereiken waar subject en object samenvloeien’. De verwondering die dan ontstaat wil onze geest steeds in zijn herinnering terugroepen.

Werk van davidkremers is te vinden in de permanente collecties van o.a. het San Francisco Museum of Modern Art en het Denver Art museum. In Europese steden als Brussel, Kopenhagen, Keulen en Linz nam hij deel aan kunstmanifestaties. In Nederland participeerde hij in Land Art project ST(*)boretum, Wageningen (1998), in ‘Kunstmatige natuurlijke netwerken’, Zeewolde (2001) en in Kunstruimte Wagemans, Beetsterzwaag (2001).

mcmurdo schilderijen, 1992

De mcmurdo werken zijn ‘portretten’ van moleculen die verantwoordelijk zijn voor de aantasting van de ozonlaag. De naam verwijst naar Station McMurdo op Antarctica dat in 1985 een gat in de ozonlaag aantoonde. davidkremers gaf de atomen in deze moleculen elk een eigen kleur waardoor de opbouw van het molecuul inzichtelijk werd. De interactie van de verschillende pigmenten én het hierop vallende zonlicht leidt tot het ontstaan van relatief open plekken of ‘gaten’. De werken verwijzen zowel naar de chemische abstractie van de moleculen als naar het gat in de ozonlaag dat ze veroorzaken.

bacteria schilderijen, 1992

Bij de tot totstandkoming van zijn ‘bacteria werken’ maakte davidkremers gebruik van genetisch gemanipuleerde bacteriën. Dat gebeurde door toevoeging van enzymen die – op een voedingsbodem in hun groei – kleur afscheiden. Het resultaat is vervolgens luchtdicht gefixeerd, waardoor de groei tot stilstand kwam. kremers’ idee is dat de bacteriën weer kunnen groeien als er lucht bij komt. De ‘schildering’ in de moleculen verbindt zo de meest primitieve vormen van leven op aarde met oneindig leven. De beeltenis is zo het leven zelf.

Tekeningen, 1991-2000

davidkremers tekent binnen een vrijwel transparant omlijnd vierkant, slechts enkele centimeters groot. Met pastelkrijt of houtskool trekt hij informele lijnen. Geplaatst binnen een breed ‘passe-partout’ roept het een verstilde aandacht op. Zijn complete serie mcmurdo tekeningen (17 stuks) maakt deel uit van de tentoonstelling.