Takanori Suzuki image5
Dolf Verlinden I LOVE YOU
Takanori Suzuki Does Zero mean volunteer?

Takanori Suzuki, Henk Peeters en anderen

Openingstentoonstelling Museum EICAS vanaf 26 november 2022

De openingstentoonstelling op onze nieuwe locatie is een verrassend en contrastrijk geheel.

In de grote zaal maakt de Japanse kunstenaar Takanori Suzuki een installatie in de nog niet afgewerkte ruimte. Zijn werk zal na afloop worden overschilderd en wordt de onderlaag van alle volgende presentaties. De vijf kleinere zalen bieden een beeld van de zeer uiteenlopende mogelijkheden van abstractie.

 

Takanori Suzuki

Aan de Japanse kunstenaar Takanori Suzuki (1983) de eer om de grote zaal van Museum EICAS voor het allereerst in te richten. Het ‘nog-niet-affe’ EICAS geeft aan Suzuki de artistieke energie en vrijheid om met beperkte middelen van de zaal een dynamische geheel te maken. Suzuki, die het liefst vrij van bestaande technieken, concepten en materialen werkt, verkent de nog onafgewerkte ruimte door tijd, materialen, museale kaders en de stad Deventer met elkaar te verbinden. Een installatie die - naar verwachting - radicaal en speels tegelijk is.

Takanori Suzuki werd tijdens zijn studie vormgeving ondergedompeld in kalligrafie, graffiti en andere vormen van expressie. Pas later, in dienst van een videoproductiebedrijf, komt hij in aanraking met de hedendaagse kunst. Zijn werk bestaat eerst nog uit video- en fotowerken maar al snel volgen mengvormen van kalligrafie en graffiti. Met vrienden richt hij kunstenaarsgroep ‘Genjitsu’ op en exposeert hij regelmatig. In 2020 wordt hij door de Rijksakademie van beeldende kunsten in Amsterdam aangenomen voor een residence-programma.

Suzuki zoekt steeds naar nieuwe manieren om zichzelf uit te drukken en onderzoekt daarbij diverse invalshoeken. Die kunnen gaan over de locatie, de geschiedenis en/of context van een event. Lopend door zijn installatie Work in progress (2022) herken je zijn aanvankelijke worstelingen. Onzekerheid over zijn huisvesting en de onzekerheden waar het museum mee kampt - een vertraagde oplevering en beperkte financiële middelen – hebben hun invloed. Als de ruimte uiteindelijk beschikbaar komt, blijft de onrust omdat vrijwilligers bezig gaan met het witten van de overige ruimtes. Pas later in het proces realiseert Suzuki zich dat het museum in deze fase alleen nog maar met vrijwilligers werkt. Uit respect voor hen verwerkt hij de vloerlopers met witte verfsporen in zijn installatie. 

De titel Work in progress lijkt vanuit verschillende perspectieven goed gekozen. Voor Suzuki betekent het vooral dat deze tentoonstelling nooit klaar is. Want waar hangen of liggen de delen van de vloerplaten straks? En vindt hij mettertijd een huis om zijn bad en zijn kleren mee naar toe te nemen? Hij heeft nog geen idee.

Na afloop van deze tentoonstelling zullen ook de muren en plafonds van de Grote Zaal worden gewit. De vloer uit Suzuki’s installatie blijft als bescherming liggen en zal opnieuw besmeurd raken met witte verf. Uitgesneden delen daarvan stelt Suzuki beschikbaar voor de exploitatie van het museum. Een prachtig eerbetoon aan de vrijwilligers van EICAS en daarmee symbolisch aan alle vrijwilligers die de cultuur – in deze ingewikkelde tijden – helpen in stand te houden.

Te zien tot en met 29 januari.

 

In de vijf kleine zalen is tot en met 12 maart werk te zien van zes kunstenaars:

Rik Jager

Van Rik Jager (1933-2017), wie actief was binnen de Informele kunstbeweging uit de jaren 50, zijn tekeningen en schilderijen te zien. Jager was met zijn werk een voorloper van de Nederlandse Nul-beweging. De tekeningen zijn krachtige reflecties op het werk van de Parijse grootheden Pierre Soulages en Hans Hartung. Jager is tot zijn pensionering kunstdocent geweest in Almelo.

Henk Peeters

Van Henk Peeters (1925-2013) is een verzameling ‘staarten’ bijeengebracht. Een hiervan is gemaakt van een synthetisch afro-haarstuk, volgens de nul-methode: kant - en – klaar gekocht in een hierin gespecialiseerde winkel. De ander is als een boa, samengesteld uit papegaaienveren. Henk Peeters was in de jaren 60 medeoprichter van de Nederlandse Nul-beweging. En bleef tot zijn dood een actief woordvoerder van de ze groep.

Dolf Verlinden

Ruimte, ritme en reductie zijn kenmerkende aspecten van het beeldende werk van Dolf Verlinden (1960). Op de vloer wordt de installatie ‘I LOVE YOU’ getoond, bestaande uit 143 paneeltjes. Dit werk kan zich op twee manieren voordoen: als stapeling of als uitgelegde rechthoek waarop dan een cirkel zichtbaar wordt. Het blijft in het midden of dit gestapeld ook zo is. Het is een schilderij dat een lichamelijke handeling nodig heeft, stapelen of uitleggen, om in zijn twee mogelijkheden zichtbaar te zijn.

Koos Flinterman en Maria Barnas

Koos Flinterman (1950), oud-student van Henk Peeters toont een selectie uit zijn ‘gaten’werk. schilderijen over het gat in sculptuur. Reproducties van werken van Barbara Hepworth en Henry Moore zijn hierbij het uitgangspunt.

Flinterman verzorgde samen met schrijver/ dichter en beeldend kunstenaar Maria Barnas (1973) een bibliofiele uitgave over dit onderwerp. Deze uitgave zal tijdens de tentoonstelling voor het eerst worden aangeboden. Er zal ook een kleine selectie werk van Barnas te zien zijn. Haar focus is altijd de vorm van een klank in drie dimensies.

Albert Van Der Weide

Albert Van Der Weide (1949), eveneens oud-student van Henk Peeters, toont werk dat het tegendeel is van abstract. Zijn werk nodigt uit tot discussie en ontmoeting. Getoond worden prints van mensen, over de hele wereld gefotografeerd wie allen een afbeelding van een ster vasthouden. Mensen die stralen als een ster.

 

De openingstentoonstelling Museum EICAS is mede mogelijk gemaakt door het Mondriaan Fonds, Prins Bernard Cultuurfonds, het VSB fonds, Stichting Stokroos en het Cultuurfonds Gemeente Deventer.